Harrie vindt het zó onbeleefd!!!!

by ikhoorstemmen on 2 augustus 2011, 20:26
Harrie vindt het zó onbeleefd!!!! | Reacties(29)

Vandaag was het weer feest, Harrie had weer een afspraak met zijn arbeidsdeskundige bij het plaatselijke UWV. Nu moet Harrie niet zeuren, want dit is een aardige, behulpzame man en bovendien had Harrie er min of meer zelf om gevraagd. Daar zit dan ook niet zozeer Harrie's probleem.

Harrie's probleem begint al zodra hij aan de combinatie van de drie letters U-W-V denkt. Het zweet breekt hem uit, hij krijgt slechte zin en zijn stekels gaan meteen overeind staan, alsof er een onzichtbare vijand zijn persoonlijke ruimte binnendringt. En dan is er dus nog niks gebeurd. Probeer u even voor te stellen, wat er dus gebeurt, zodra er weer zo'n blauw-witte envelop in de bus valt, of Harrie een uitnodiging ontvangt om langs te mogen komen…. juist, en vandaag mocht hij dus komen.

En omdat het toch over Harrie's inkomen en zijn toekomst gaat en Harrie door deze rare uitwerking op zijn hersens nog wel eens wil blokkeren, neemt hij graag een extra paar ogen en oren mee, dat Harrie goed genoeg kent om hem voor zijn poten te schoppen als hij te koppig of cynisch wordt, of dat ziet dat Harrie van binnen al lang is weggevlogen, maar nog steeds heel adequaat antwoord geeft, omdat een van de andere Harrie's braaf de boel overgenomen heeft. Mevrouw de SPV, die eigenlijk niet meer de zorg voor Harrie in handen heeft, offert zich 'graag' op, om met Harrie mee te gaan.

Vandaag was weer eens het toppunt om Harrie binnen 1 minuut na binnenkomst al over de zeik te hebben. Harrie had een afspraak en dus meldde hij zich, (in Algemeen Beschaafd Nederlands ipv in het plaatselijke dialect, simpelweg omdat Harrie dat niet spreekt en ook niet wil spreken), bij de balie, zoals dat bij deze instelling hoort. Mevrouw de SPV bleef braaf en discreet op afstand staan, tenslotte is Harrie degene met de afspraak, niet zij. De meneer achter de balie, kijkt Harrie niet eens aan en wauwelt in het plaatselijke dialect tegen Mevrouw de SPV (die toch echt een meter of 7 van hem vandaan stond en Harrie op +/-75 cm van zijn neus) dat ze plaats kunnen nemen.

Harrie, die zich nog zó had voorgenomen, rustig te blijven, voelt de moed in zijn schoenen zakken. Even aarzelt hij voor de balie of hij er iets van zal zeggen, maar dan bedenkt hij zich…..waar moet hij immers beginnen???

Moet hij iets zeggen van het feit dat de man Harrie in het Nederlands hoort te antwoorden in plaats van in zijn oergebrabbel? Dat dat beschaafd is, aangezien we in Nederland wonen, Harrie in het Nederlands begon en hij tenslotte voor een OVERHEIDS instelling werkt en er niet vanuit mag gaan dat iedereen het plaatselijke dialect spreekt?

Of moet Harrie iets zeggen van het feit dat hij Harrie's privacy schendt door zijn naam en de naam van de UWV meneer waarmee hij de afspraaak had 7 meter door de volle hal te schreeuwen naar Mevrouw de SPV terwijl Harrie voor zijn neus staat.

Of moet Harrie iets zeggen van het feit dat hij misschien wel arbeidsgehandicapt is, of gek of gestoord, of hoe je het dan ook maar wil noemen, maar dat hij niet achterlijk is en best zelf kan praten ????

Hij weet het niet…. Hij sluit zijn mond, draait zich om en druipt af naar de wachtruimte waar hij verdrietig naast Mevrouw de SPV op het bankje ploft. Het gesprek moet nog beginnen, maar Harrie voelt zich nu al uit het veld geslagen…..

(www.large.nl)

Harrie vindt het zó onbeleefd!!!!

by ikhoorstemmen on , 19:26
Harrie vindt het zó onbeleefd!!!! | Reacties(15)

Vandaag was het weer feest, Harrie had weer een afspraak met zijn arbeidsdeskundige bij het plaatselijke UWV. Nu moet Harrie niet zeuren, want dit is een aardige, behulpzame man en bovendien had Harrie er min of meer zelf om gevraagd. Daar zit dan ook niet zozeer Harrie's probleem.

Harrie's probleem begint al zodra hij aan de combinatie van de drie letters U-W-V denkt. Het zweet breekt hem uit, hij krijgt slechte zin en zijn stekels gaan meteen overeind staan, alsof er een onzichtbare vijand zijn persoonlijke ruimte binnendringt. En dan is er dus nog niks gebeurd. Probeer u even voor te stellen, wat er dus gebeurt, zodra er weer zo'n blauw-witte envelop in de bus valt, of Harrie een uitnodiging ontvangt om langs te mogen komen…. juist, en vandaag mocht hij dus komen.

En omdat het toch over Harrie's inkomen en zijn toekomst gaat en Harrie door deze rare uitwerking op zijn hersens nog wel eens wil blokkeren, neemt hij graag een extra paar ogen en oren mee, dat Harrie goed genoeg kent om hem voor zijn poten te schoppen als hij te koppig of cynisch wordt, of dat ziet dat Harrie van binnen al lang is weggevlogen, maar nog steeds heel adequaat antwoord geeft, omdat een van de andere Harrie's braaf de boel overgenomen heeft. Mevrouw de SPV, die eigenlijk niet meer de zorg voor Harrie in handen heeft, offert zich 'graag' op, om met Harrie mee te gaan.

Vandaag was weer eens het toppunt om Harrie binnen 1 minuut na binnenkomst al over de zeik te hebben. Harrie had een afspraak en dus meldde hij zich, (in Algemeen Beschaafd Nederlands ipv in het plaatselijke dialect, simpelweg omdat Harrie dat niet spreekt en ook niet wil spreken), bij de balie, zoals dat bij deze instelling hoort. Mevrouw de SPV bleef braaf en discreet op afstand staan, tenslotte is Harrie degene met de afspraak, niet zij. De meneer achter de balie, kijkt Harrie niet eens aan en wauwelt in het plaatselijke dialect tegen Mevrouw de SPV (die toch echt een meter of 7 van hem vandaan stond en Harrie op +/-75 cm van zijn neus) dat ze plaats kunnen nemen.

Harrie, die zich nog zó had voorgenomen, rustig te blijven, voelt de moed in zijn schoenen zakken. Even aarzelt hij voor de balie of hij er iets van zal zeggen, maar dan bedenkt hij zich…..waar moet hij immers beginnen???

Moet hij iets zeggen van het feit dat de man Harrie in het Nederlands hoort te antwoorden in plaats van in zijn oergebrabbel? Dat dat beschaafd is, aangezien we in Nederland wonen, Harrie in het Nederlands begon en hij tenslotte voor een OVERHEIDS instelling werkt en er niet vanuit mag gaan dat iedereen het plaatselijke dialect spreekt?

Of moet Harrie iets zeggen van het feit dat hij Harrie's privacy schendt door zijn naam en de naam van de UWV meneer waarmee hij de afspraaak had 7 meter door de volle hal te schreeuwen naar Mevrouw de SPV terwijl Harrie voor zijn neus staat.

Of moet Harrie iets zeggen van het feit dat hij misschien wel arbeidsgehandicapt is, of gek of gestoord, of hoe je het dan ook maar wil noemen, maar dat hij niet achterlijk is en best zelf kan praten ????

Hij weet het niet…. Hij sluit zijn mond, draait zich om en druipt af naar de wachtruimte waar hij verdrietig naast Mevrouw de SPV op het bankje ploft. Het gesprek moet nog beginnen, maar Harrie voelt zich nu al uit het veld geslagen…..

(www.large.nl)

Waarom Harrie katten haat!!!

by ikhoorstemmen on 27 juli 2011, 23:27
Waarom Harrie katten haat!!! | Reacties(18)

Harrie haat katten, dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Sommige mensen doen dat wel…Harrie niet. Sommige mensen stoppen hun kat ook onder stoelen of banken, daar kan Harrie al helemaal niet tegen en dat haat hij helemaal!!!

Vandaag (wat voor jullie niet vandaag is) moest Harrie een cursus verzorgen zo'n 1,5u met de trein van zijn woonplaats vandaan. Op de terugweg moest Harrie overstappen in de trein naar zijn woonplaats, maar ja vrijdagmiddag, stroomstoring in Den Haag, en dus overvol. 

Harrie vond een plaatsje op het balkon, dat hij in eerste instantie deelde met een oudere en een jongere heer. Niks aan de hand zou je zo zeggen. 

Twee minuten nadat de deuren dicht gingen, begon Harries neus te jeuken….vaag…. Hij had toch al een tijdje niet echt meer heel veel last van hooikoorts, waar kwam dit nu ineens vandaan? Het gejeuk werd erger en breidde zich uit naar zijn ogen, maar Harrie zocht daar niks achter, want hij was ook behoorlijk moe. Zo'n lesdag, 6u opstaan, 8u lesgeven aan een groep waaraan je flink moet trekken en behoorlijk op je tong bijten af en toe en tegelijkertijd je stemmen onder controle houden, vraagt veel van Harries energie. 

De jeuk werd erger, breidde zich uit naar zijn keel en Harries ademhaling begon moeilijk te doen….dit was niet meer grappig… Snel nam hij een allergie tabletje in en al snel daarna ook maar wat ventolin, want het ademen ging niet zo best meer.  

De conducteur kwam langslopen, keek Harrie aan en vroeg of het wel ging. Harrie schudde zijn hoofd en probeerde te antwoorden dat hij last had van zijn astma/allergie, maar dat hij niet zo goed wist waarom. De conducteur vroeg of hij iets voor Harrie kon doen, nee dus, en dus liep hij weer verder. 

Toen Harrie 55 minuten later, 5 minuten voor aankomsttijd in zijn woonplaats en eindpunt van de trein (geen grapje) half blauw aangelopen was (hij overdrijft graag) vroeg de oudere meneer ineens: 'je bent toch niet allergisch voor katten he?'

Uhm, jawel dus….

'oh, als ik dat geweten had, dan had ik je eerder voorgesteld aan Cleopatra' en de man draait zijn (wat Harrie dacht) trolleykoffertje om, zodat Harrie de inhoud kon bekijken. 

In die stomme trolley, die gewoon een bench voor katten bleek te zijn zat een dikke vette rode sluiptijger Harrie aan te loeren met van die oogjes van 'haha, ik krijg je wel dood, nog maar vijf minuten!!!!' 

En dát is dus waarom Harrie sluiptijgers, katten dus, haat. Ze laten zich niet horen, maar zijn er toch. Harrie kan hun aanwezigheid voelen, merken, maar heeft niet door dat zij het zijn en dan ineens slaan ze toe!!!!! 

Rotbeesten zijn het!!!!! En eigenaars zoals deze, die zo'n 40 minuten eerder je al hebben horen zeggen tegen een conducteur dat je last hebt van je allergie/astma, zouden helemaal een trein verbod moeten krijgen………….. MET SLUIPTIJGER!!!!!!

(plaatje op internet gevonden)

Waarom Harrie katten haat!!!

by ikhoorstemmen on , 22:27
Waarom Harrie katten haat!!! | Reacties(6)

Harrie haat katten, dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Sommige mensen doen dat wel…Harrie niet. Sommige mensen stoppen hun kat ook onder stoelen of banken, daar kan Harrie al helemaal niet tegen en dat haat hij helemaal!!!

Vandaag (wat voor jullie niet vandaag is) moest Harrie een cursus verzorgen zo'n 1,5u met de trein van zijn woonplaats vandaan. Op de terugweg moest Harrie overstappen in de trein naar zijn woonplaats, maar ja vrijdagmiddag, stroomstoring in Den Haag, en dus overvol. 

Harrie vond een plaatsje op het balkon, dat hij in eerste instantie deelde met een oudere en een jongere heer. Niks aan de hand zou je zo zeggen. 

Twee minuten nadat de deuren dicht gingen, begon Harries neus te jeuken….vaag…. Hij had toch al een tijdje niet echt meer heel veel last van hooikoorts, waar kwam dit nu ineens vandaan? Het gejeuk werd erger en breidde zich uit naar zijn ogen, maar Harrie zocht daar niks achter, want hij was ook behoorlijk moe. Zo'n lesdag, 6u opstaan, 8u lesgeven aan een groep waaraan je flink moet trekken en behoorlijk op je tong bijten af en toe en tegelijkertijd je stemmen onder controle houden, vraagt veel van Harries energie. 

De jeuk werd erger, breidde zich uit naar zijn keel en Harries ademhaling begon moeilijk te doen….dit was niet meer grappig… Snel nam hij een allergie tabletje in en al snel daarna ook maar wat ventolin, want het ademen ging niet zo best meer.  

De conducteur kwam langslopen, keek Harrie aan en vroeg of het wel ging. Harrie schudde zijn hoofd en probeerde te antwoorden dat hij last had van zijn astma/allergie, maar dat hij niet zo goed wist waarom. De conducteur vroeg of hij iets voor Harrie kon doen, nee dus, en dus liep hij weer verder. 

Toen Harrie 55 minuten later, 5 minuten voor aankomsttijd in zijn woonplaats en eindpunt van de trein (geen grapje) half blauw aangelopen was (hij overdrijft graag) vroeg de oudere meneer ineens: 'je bent toch niet allergisch voor katten he?'

Uhm, jawel dus….

'oh, als ik dat geweten had, dan had ik je eerder voorgesteld aan Cleopatra' en de man draait zijn (wat Harrie dacht) trolleykoffertje om, zodat Harrie de inhoud kon bekijken. 

In die stomme trolley, die gewoon een bench voor katten bleek te zijn zat een dikke vette rode sluiptijger Harrie aan te loeren met van die oogjes van 'haha, ik krijg je wel dood, nog maar vijf minuten!!!!' 

En dát is dus waarom Harrie sluiptijgers, katten dus, haat. Ze laten zich niet horen, maar zijn er toch. Harrie kan hun aanwezigheid voelen, merken, maar heeft niet door dat zij het zijn en dan ineens slaan ze toe!!!!! 

Rotbeesten zijn het!!!!! En eigenaars zoals deze, die zo'n 40 minuten eerder je al hebben horen zeggen tegen een conducteur dat je last hebt van je allergie/astma, zouden helemaal een trein verbod moeten krijgen………….. MET SLUIPTIJGER!!!!!!

(plaatje op internet gevonden)

Merkwaardige conclusie….

by ikhoorstemmen on 19 juli 2011, 22:52
Merkwaardige conclusie…. | Reacties(14)

Vandaag had Harrie de tv aanstaan als achtergrond geluid. Heel soms doet hij dat, wanneer zijn stemmen irritant zijn en hij de realiteit moet toetsen door het horen van 'echte stemmen' (niet dat Harries stemmen niet echt zijn, maar misschien begrijpt u Harrie wel, misschien ook niet).

Daar hoorde hij minstens een keer of zeven achter elkaar het journaal voorbij komen. Op zich is dit al een bijzonder feit, want Harrie volgt het nieuws niet. Behalve wat er in de feeds van nu.nl verschijnt, is Harrie verder niet op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt en dat wil hij ook graag zo houden. Hij heeft al genoeg te stellen met zijn eigen wereld, laat staan dat hij het leed der reële wereld er ook nog eens bij wil/kan hebben.

Maar vandaag werd zijn oor getrokken door een merkwaardig bericht. Of liever gezegd, een bericht met een merkwaardige conclusie. Eerst dacht Harrie nog dat hij het verkeerd verstaan had, of gehallucineerd had (ook niet ongewoon in Harrieland). Maar zeven keer achter elkaar hetzelfde merkwaardige zinnetje? nee dat ging er bij Harrie niet in.

Het ging om het bericht dat er ergens in het land zo'n 170.000 kippen zijn omgekomen in een brand in kippenschuren. Een vreselijk feit op zich zelf al natuurlijk. Maar als de nieuwslezer het bericht afsluit met het zinnetje: 'niemand raakte gewond', moet Harrie zich toch even op het hoofd krabben……

Nu is Harrie echt niet zo van de dierenrechten enzo, maar eh….
Noem 170.000 kippen maar 'niemand'…

(afbeelding 'gejat" van nu.nl)

Merkwaardige conclusie….

by ikhoorstemmen on , 21:52
Merkwaardige conclusie…. | Reacties(7)

Vandaag had Harrie de tv aanstaan als achtergrond geluid. Heel soms doet hij dat, wanneer zijn stemmen irritant zijn en hij de realiteit moet toetsen door het horen van 'echte stemmen' (niet dat Harries stemmen niet echt zijn, maar misschien begrijpt u Harrie wel, misschien ook niet).

Daar hoorde hij minstens een keer of zeven achter elkaar het journaal voorbij komen. Op zich is dit al een bijzonder feit, want Harrie volgt het nieuws niet. Behalve wat er in de feeds van nu.nl verschijnt, is Harrie verder niet op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt en dat wil hij ook graag zo houden. Hij heeft al genoeg te stellen met zijn eigen wereld, laat staan dat hij het leed der reële wereld er ook nog eens bij wil/kan hebben.

Maar vandaag werd zijn oor getrokken door een merkwaardig bericht. Of liever gezegd, een bericht met een merkwaardige conclusie. Eerst dacht Harrie nog dat hij het verkeerd verstaan had, of gehallucineerd had (ook niet ongewoon in Harrieland). Maar zeven keer achter elkaar hetzelfde merkwaardige zinnetje? nee dat ging er bij Harrie niet in.

Het ging om het bericht dat er ergens in het land zo'n 170.000 kippen zijn omgekomen in een brand in kippenschuren. Een vreselijk feit op zich zelf al natuurlijk. Maar als de nieuwslezer het bericht afsluit met het zinnetje: 'niemand raakte gewond', moet Harrie zich toch even op het hoofd krabben……

Nu is Harrie echt niet zo van de dierenrechten enzo, maar eh….
Noem 170.000 kippen maar 'niemand'…

(afbeelding 'gejat" van nu.nl)

Harrie leerde een ‘nieuw’ begrip: gelijkheidsbeginsel

by ikhoorstemmen on 13 juli 2011, 22:21
Harrie leerde een ‘nieuw’ begrip: gelijkheidsbeginsel | Reacties(18)

Tijdens zijn 'vakantie' met Shaft had Harrie veel gesprekken en viel een aantal keer het woord 'gelijkheidsbeginsel'.

Harrie liep tegen onderstaande foto op en vroeg zich toen in het kader van dit begrip iets af…

Toen Harrie ooit in een warrige bui op een druk kruispunt in zijn woonplaats het verkeer ging staan regelen en tegenhouden, werd hij door de politie opgepakt, meegenomen en tijdelijk opgeborgen. Zou deze zwaan hetzelfde lot hebben moeten ondergaan?????

Harrie leerde een ‘nieuw’ begrip: gelijkheidsbeginsel

by ikhoorstemmen on , 21:21
Harrie leerde een ‘nieuw’ begrip: gelijkheidsbeginsel | Reacties(6)

Tijdens zijn 'vakantie' met Shaft had Harrie veel gesprekken en viel een aantal keer het woord 'gelijkheidsbeginsel'.

Harrie liep tegen onderstaande foto op en vroeg zich toen in het kader van dit begrip iets af…

Toen Harrie ooit in een warrige bui op een druk kruispunt in zijn woonplaats het verkeer ging staan regelen en tegenhouden, werd hij door de politie opgepakt, meegenomen en tijdelijk opgeborgen. Zou deze zwaan hetzelfde lot hebben moeten ondergaan?????

Je kunt de boom in!!!

by ikhoorstemmen on 8 juli 2011, 20:51
Je kunt de boom in!!! | Reacties(16)

Gelukkig kregen Harrie en Shaft dus iets meer tijd in het mooie Drenthe, er was immers zoveel te doen, dat ze besloten hebben er zeker nog eens terug te gaan.

Zo zijn ze een dag naar het Boomkroonpad geweest in Drouwen/Borger. Dit is op zich wel heel erg speciaal. Je kunt daar door de wortels van de bomen lopen en vervolgens door de toppen van de bomen en onderweg word je vergezeld door Lorks die je van alles uitleggen over wat je wel (of juist niet) ziet. Ook kun je hier prachtige wandelingen maken! 

Heel enthousiast maakten Harrie en Shaft de keuze om eerst het Boomkroonpad te lopen en daarna zouden ze nog een route van 10 kilometer wandelen…in theorie dan….

Allereerst word je natuurlijk welkom geheten op het Boomkroonpad.

De wezentjes aan weerszijden heten dus Lorks. Wat het zijn weet Harrie natuurlijk niet meer, maar hij was wel helemaal idolaat van ze. 

(dit was vast een oude Duitse Lork, oei fout grapje)

(een lui-aard lork)

Je begint dus bij de wortels van de boom, daar kun je rondlopen en zien wie daar zoal leeft. Vooral kleine Harrie vond dit helemaal te gek:

Van daaruit loop je via een trap naar boven en kom je in het bladerdek terecht. Daar loop je dus tussen de bladeren van de bomen door. Onderweg staan er Lorks die je af en toe dingen vertellen over de bomen of dieren die je wel of niet ziet. Het pad ziet er zo uit, met de twee irritante voorgangers van Harrie en Shaft:

Ook werd er ergens gevraagd of je kon inschatten op grond van wat je zag en voelde, hoe hard het waaide. Maar wilde je het antwoord weten, dan moest je nog een plateau hoger, want daar stond een echte windmeter en natuurlijk een schattig windvaantje!

Het was best een leuke ervaring. Niet super spectaculair, maar wel leuk. Eenmaal terug op de grond, bleek dat je voor de wandeling van 10 kilometer vanaf de parkeerplaats moest starten en dus besloten Harrie en Shaft om eerst een tochtje van 3 (of was het nou 5) kilometer te lopen en dan daarna die van 10 nog te wandelen. 

Het gebied was absoluut prachtig. Mooie natuur. Heerlijke stilte, op wat krijsende kinderen na, prachtige vogeltjes die speciaal voor ons het hoogste lied zongen. Maar toch was Harrie heel erg blij toen ze bij het einde van het pad aankwamen. Die geplande tien kilometer zag hij echt niet meer zitten. En het is niet dat Harrie lui is of zo, maar hij is gewoon niet zo goed in van tevoren vastgestelde afstanden.

Hij weet dat hij wandelen best aardig vindt en dat hij het leuk vindt om dat een tijd te doen, maar als hij weet dat hij nog zoveel kilometer MOET, dan is voor hem de lol er vanaf en wordt hij op een of andere manier 'moe' en is niet meer vooruit te branden!

En dus ploften ze op het picknick terras neer en aten daar al mensen kijkend hun lunch op. Heerlijk!!! Als toetje, wilden ze graag beiden een ijs coupe met verse aardbeien. Harrie had zich er helemaal op verheugd. En terwijl ze al een kwartier zaten te wachten (wat echt geen straf was in het zonnetje), kwam de juffrouw op hangende pootjes op ons afgelopen.

Ze meldde ons dat er geen verse aardbeien waren maar dat ze ons wel een chocolade coupe kon aanbieden. Nu mag Harrie dat dus niet hebben omdat hij nooit weet welke ingredienten er in de chocolade zitten en dus liet hij zich huilend op de grond vallen en sloeg met zijn vuisten op de grond en was ontroostbaar! Hij had zijn zinnen gezet op een aadrbeien coupe en niets anders!!!

Nou nee, zo ging het dus niet, maar ze bedankten vriendelijk voor het aanbod en reden terug naar Borger en gingen daar naar de plaatselijke IJssalon, waar Harrie toch nog zijn aardbeien coupe kreeg. Helaas wilde de verkoopster Harrie toch graag vermoorden en had nootjes op zijn slagroom gestrooid, dus Shaft moest verplicht Harries slagroom opeten, maar ook daar is hij inmiddels wel overheen (denkt Harrie).

Om de dag af te sluiten gingen ze samen nog bij de plaatselijke Chinees eten, waar ze de enige gasten waren…. 

Ze werden vermaakt door het 6 jarige (briljante) zoontje van de eigenaars, die kunstjes met een Rubics cube kon, waar Harry Potter nog een puntje aan kon zuigen en ze hadden de avond van hun leven. 

Het was een leuk dagje en Tao, je bent een wereldartiest!!!! dank je wel!!!

Je kunt de boom in!!!

by ikhoorstemmen on , 19:51
Je kunt de boom in!!! | Reacties(4)

Gelukkig kregen Harrie en Shaft dus iets meer tijd in het mooie Drenthe, er was immers zoveel te doen, dat ze besloten hebben er zeker nog eens terug te gaan.

Zo zijn ze een dag naar het Boomkroonpad geweest in Drouwen/Borger. Dit is op zich wel heel erg speciaal. Je kunt daar door de wortels van de bomen lopen en vervolgens door de toppen van de bomen en onderweg word je vergezeld door Lorks die je van alles uitleggen over wat je wel (of juist niet) ziet. Ook kun je hier prachtige wandelingen maken! 

Heel enthousiast maakten Harrie en Shaft de keuze om eerst het Boomkroonpad te lopen en daarna zouden ze nog een route van 10 kilometer wandelen…in theorie dan….

Allereerst word je natuurlijk welkom geheten op het Boomkroonpad.

De wezentjes aan weerszijden heten dus Lorks. Wat het zijn weet Harrie natuurlijk niet meer, maar hij was wel helemaal idolaat van ze. 

(dit was vast een oude Duitse Lork, oei fout grapje)

(een lui-aard lork)

Je begint dus bij de wortels van de boom, daar kun je rondlopen en zien wie daar zoal leeft. Vooral kleine Harrie vond dit helemaal te gek:

Van daaruit loop je via een trap naar boven en kom je in het bladerdek terecht. Daar loop je dus tussen de bladeren van de bomen door. Onderweg staan er Lorks die je af en toe dingen vertellen over de bomen of dieren die je wel of niet ziet. Het pad ziet er zo uit, met de twee irritante voorgangers van Harrie en Shaft:

Ook werd er ergens gevraagd of je kon inschatten op grond van wat je zag en voelde, hoe hard het waaide. Maar wilde je het antwoord weten, dan moest je nog een plateau hoger, want daar stond een echte windmeter en natuurlijk een schattig windvaantje!

Het was best een leuke ervaring. Niet super spectaculair, maar wel leuk. Eenmaal terug op de grond, bleek dat je voor de wandeling van 10 kilometer vanaf de parkeerplaats moest starten en dus besloten Harrie en Shaft om eerst een tochtje van 3 (of was het nou 5) kilometer te lopen en dan daarna die van 10 nog te wandelen. 

Het gebied was absoluut prachtig. Mooie natuur. Heerlijke stilte, op wat krijsende kinderen na, prachtige vogeltjes die speciaal voor ons het hoogste lied zongen. Maar toch was Harrie heel erg blij toen ze bij het einde van het pad aankwamen. Die geplande tien kilometer zag hij echt niet meer zitten. En het is niet dat Harrie lui is of zo, maar hij is gewoon niet zo goed in van tevoren vastgestelde afstanden.

Hij weet dat hij wandelen best aardig vindt en dat hij het leuk vindt om dat een tijd te doen, maar als hij weet dat hij nog zoveel kilometer MOET, dan is voor hem de lol er vanaf en wordt hij op een of andere manier 'moe' en is niet meer vooruit te branden!

En dus ploften ze op het picknick terras neer en aten daar al mensen kijkend hun lunch op. Heerlijk!!! Als toetje, wilden ze graag beiden een ijs coupe met verse aardbeien. Harrie had zich er helemaal op verheugd. En terwijl ze al een kwartier zaten te wachten (wat echt geen straf was in het zonnetje), kwam de juffrouw op hangende pootjes op ons afgelopen.

Ze meldde ons dat er geen verse aardbeien waren maar dat ze ons wel een chocolade coupe kon aanbieden. Nu mag Harrie dat dus niet hebben omdat hij nooit weet welke ingredienten er in de chocolade zitten en dus liet hij zich huilend op de grond vallen en sloeg met zijn vuisten op de grond en was ontroostbaar! Hij had zijn zinnen gezet op een aadrbeien coupe en niets anders!!!

Nou nee, zo ging het dus niet, maar ze bedankten vriendelijk voor het aanbod en reden terug naar Borger en gingen daar naar de plaatselijke IJssalon, waar Harrie toch nog zijn aardbeien coupe kreeg. Helaas wilde de verkoopster Harrie toch graag vermoorden en had nootjes op zijn slagroom gestrooid, dus Shaft moest verplicht Harries slagroom opeten, maar ook daar is hij inmiddels wel overheen (denkt Harrie).

Om de dag af te sluiten gingen ze samen nog bij de plaatselijke Chinees eten, waar ze de enige gasten waren…. 

Ze werden vermaakt door het 6 jarige (briljante) zoontje van de eigenaars, die kunstjes met een Rubics cube kon, waar Harry Potter nog een puntje aan kon zuigen en ze hadden de avond van hun leven. 

Het was een leuk dagje en Tao, je bent een wereldartiest!!!! dank je wel!!!